เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 เสี่ยวชุนจื่อล้มป่วย
ภายในบ้านไม้ไผ่ เตาผิงดินเผาใบย่อมหลายใบตรงมุมห้องส่งเสียงเดือดปุด ๆ พ่นไอร้อนออกมา ด้านในต้มเคี่ยวยาต้มต่อชีวิตที่ปรุงจากโสมร้อยปีและเห็ดหลินจือพันปี ทว่าต่อให้เป็นสมุนไพรล้ำค่าเพียงใด ก็ไม่อาจเติมเต็มกรวยรั่วที่พรุนไปทั่วร่างได้
เสี่ยวโค่วจื่อคุกเข่าอยู่ข้างเตียง ในมือกำผ้าเปียกผืนหนึ่งไว้แน่น ไหล่ทั้งสองข้างสะท้อนไหวเบา ๆ พลางสะอื้นไห้ แม้เขาจะยังเด็ก แต่ก็มองออกว่าท่านปู่ชุนที่มักจะดุด่าสั่งสอนเขาอย่างเข้มงวดในยามปกติ ครานี้คงไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีกแล้วจริง ๆ
บนตั่งเตียง เสี่ยวชุนจื่อนอนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น
สองแก้มของเขาตอบลึก เบ้าตาคล้ำดำ ทว่าเรื่องแปลกก็คือ พลังจิตของเขากลับดูดีกว่าช่วงยามเย็นอยู่มาก ถึงกับยังมีเรี่ยวแรงหันมองไปรอบด้าน