กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 ความงามกลายเป็นกระดูกแห้ง
หลังจากภาพลวงตาดอกท้อเต็มฟ้าสลายไป สิ่งที่หลงเหลือก็มีเพียงใบไผ่เกลื่อนพื้น กับความหนาวเหน็บแห้งแล้งอันเป็นเอกลักษณ์ของปลายฤดูใบไม้ร่วง
ภายในบ้านไม้ไผ่ หลี่ชิงหลัวกับเสี่ยวชุนจื่อกำลังวุ่นอยู่ คนตายแล้วก็เหมือนไฟดับ เรื่องเบื้องหลังย่อมต้องมีคนจัดแจง ชำระกาย เปลี่ยนอาภรณ์ บรรจุโลง ทุกขั้นตอนล้วนแฝงความหนักอึ้งที่ทำให้หายใจไม่ออก
หลี่ชิงหลัวมิได้ร้องไห้ออกมาเป็นเสียง เพียงดวงตาคู่นั้นที่เคยแจ่มใสบัดนี้บวมช้ำราวกับผลวอลนัต ท่วงท่าแข็งทื่อและชาเฉย ขณะที่เสี่ยวชุนจื่อยืนหลั่งน้ำตาอยู่ข้าง ๆ เงียบ ๆ เป็นระยะก็สะอื้นออกมาเบา ๆ
ในลานบ้าน หลี่ฉางเซิงนั่งอยู่ผู้เดียว