กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ความปรารถนาสุดท้าย
เสียงพิณแปรเป็นท้ายทำนองต่ำทุ้ม ราวกับลมผ่านหุบเขาลึก พร้อมด้วยเสียงกังวานหลงเหลือที่ไม่อาจสลายไป
ภาพลวงตาถอยจากไปราวกับสายน้ำขึ้นลง
ดอกท้อที่เต็มฟ้า ชุดแดง และเสียงกระดิ่งนั้น ในชั่วขณะนี้ล้วนกลายเป็นสุญตา
ความเป็นจริงกลับเข้ามาครอบครองสายตาอีกครั้ง
บ้านไม้ไผ่ที่ทรุดโทรม แสงตะวันยามอัสดงอันเหลืองหม่น และเรือนร่างแก่ชราอันหนักอึ้งนั้น
แสงในดวงตาของหวานหวานเริ่มจางหายไปทีละน้อย