เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 หยั่งเชิงกับการโต้กลับ
ภายนอกคฤหาสน์ ทหารตงฉ่างหลายร้อยนายยืนตัวตรงอย่างเคร่งขรึม แม้แต่หายใจแรงยังไม่กล้า ดาบบุปผาวสันต์ในมือพวกมันสะท้อนประกายเย็นเยียบวาววับใต้แสงอัคคี ทว่ามือที่กุมดาบกลับสั่นสะท้านอยู่เบา ๆ
เพราะบุรุษผู้ทำให้ทั่วทั้งราชสำนักต้าเฉียนเพียงได้ยินชื่อก็ขวัญผวาผู้นั้น มาถึงแล้ว
เกี้ยวแปดคนหามอันหรูหราหลังหนึ่งค่อย ๆ วางลงแตะพื้น
ม่านเกี้ยวถูกเปิดออก เท้าข้างหนึ่งที่สวมรองเท้าข้าราชการสีดำเหยียบลงบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงและเศษหิน
เว่ยจงเสียนคลุมเสื้อคลุมขนเพียงพอนม่วง ในมือหมุนวอลนัตหยกอุ่นชื้นสองลูก พลางก้าวเดินอย่างสง่าผ่าเผยออกมา
ใบหน้าของเขาอึมครึม ดวงตาเรียวยาวคู่นั้นกวาดมองไปรอบข้าง ทันทีที่สายตาทอดผ่าน บรรดาหัวหน้ามือปราบและสายลับตงฉ่างทุกคนต่างคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังตุบ หน้าผากแนบติดกับพื้นดินอย่างแน่นิ่ง
“พวกคนไร้ค่าทั้งฝูง”