กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 อัสนีสะท้านฟ้าในฤดูร้อน
ลมกรรโชกหวีดหวิว พิรุณกระหน่ำดั่งสายน้ำหลาก
เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วซัดกระหน่ำลงสู่ผืนดิน แตกกระจายเป็นละอองไอหมอกน้ำสายหนึ่ง
หลังเขาสุสานหลวง บนจุดสูงสุดของยอดเขาเดียวดาย
หลี่ฉางเซิงยืนไพล่มือไว้ด้านหลัง เสื้อคลุมยาวสีเขียวครามถูกลมกรรโชกพัดจนส่งเสียงดังสะบัดพึ่บพั่บ เส้นผมดำขลับทั่วทั้งศีรษะโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางสายลม เขายืนอยู่ตรงนั้น คล้ายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินนี้ และคล้ายกำลังท้าทายอำนาจเทพที่เต็มฟ้าเช่นกัน
ภายในเก๋งพักร้อนตรงเชิงเขา หวานหวาน หลี่ชิงหลัว และเสี่ยวชุนจื่อทั้งสามคนหลบอยู่ด้านใน สายตาจับจ้องไปยังร่างอันกระจ้อยร่อยบนยอดเขาผู้นั้น
“เขาบ้าไปแล้วหรือ”