กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 เรื่องยุ่งมาถึงประตู
พระราชวังต้าเฉียน มุมตะวันตกเฉียงเหนือ
กำแพงแตกหักพังทลาย หญ้าแห้งเหี่ยวสลัว แม้แต่กิ่งไม้ใบไม้ที่ถูกตัดทิ้งในอุทยานหลวงก็ยังมีพลังชีวิตมากกว่าที่นี่อยู่หลายส่วน
ภายในโถงข้างที่ทรุดโทรมลมโกรกทั้งสี่ด้าน กระจกทองแดงบานหนึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะไม้ที่ขาดขาไปหนึ่งข้าง
ในกระจกสะท้อนใบหน้าหนึ่งที่แม้ไม่แตะแป้งผัดหน้าแต่ก็ยังงดงามบริสุทธิ์เหนือผู้ใด สาวน้อยสวมชุดผ้าหยาบ ผมยาวดำขลับถูกรวบขึ้นอย่างง่าย ๆ ด้วยปิ่นไม้เพียงอันเดียว
นางชื่อหลี่ชิงหลัว
เป็นองค์หญิงแห่งราชวงศ์ต้าเฉียน และเป็นตัวตนที่ไม่มีผู้ใดเหลียวแลที่สุดในพระราชวังใหญ่โตแห่งนี้
“ฟู่……”