กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ผู้กลับมาในคืนลมฝนหิมะ
หิมะยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
ลมกรรโชกพัดหอบหิมะใหญ่ราวขนห่าน ราวกับมีดนับไม่ถ้วน ฟันฉับกระหน่ำทุกสิ่งระหว่างฟ้าดินอย่างบ้าคลั่ง
บนทางเทพสู่สุสานหลวง หิมะที่ทับถมสูงเลยข้อเท้าไปแล้ว
“ฮู่... ฮู่...”
หลี่ชิงหลัวเท้าเปล่า วิ่งสุดแรงในกองหิมะ ก้าวหนึ่งลึกก้าวหนึ่งตื้น
เท้าทั้งสองของนางชาไปหมดนานแล้ว ถูกก้อนหินแหลมคมบาดเป็นแผลนับไม่ถ้วน เลือดสดไหลลงบนหิมะ ราวกับดอกเหมยแดงที่เศร้าสลดงดงามดอกแล้วดอกเล่า
แต่นางไม่กล้าหยุด
เบื้องหลัง เสียงกีบม้าดังกึกก้องกับแสงคบเพลิงที่กระจัดกระจาย ราวกับยันต์เร่งชีวิต ใกล้เข้ามาทุกที
“อยู่ทางนั้น! ตามให้เร็ว!”