กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 ชาตินี้ของบ่าวชราคุ้มแล้ว
แสงเทียนในห้องไหวระริก ทอดเงาของคนทั้งสามลงบนกำแพงที่ลอกคราบ
จ้าวกงกงนั่งอยู่ตรงนั้น เอวตั้งตรงผึ่งผาย ความเจ็บป่วยทั้งกายที่เคยมีหายวับไปในชั่วขณะนี้
สายตาของเขากวาดไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดลงที่เสื้อผ้าตัวหนึ่งซึ่งแขวนอยู่ตรงมุมห้อง
นั่นคืออาภรณ์ขันทีสีแดงสดชุดหนึ่ง
นั่นคืออาภรณ์ขุนนางที่เขาเคยสวมเมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนที่ยังเป็นผู้บังคับบัญชาหลวงแห่งจวนรัชทายาทในตำหนักตะวันออก อาภรณ์ชุดนี้ผ่านมือมาหลายต่อหลายทอดกว่าจะกลับมาถึงมือเขา
ถึงจะซักจนสีซีดแล้ว บางแห่งยังปะชุนไว้ แต่ก็ยังถูกรีดให้เรียบตึง ไม่มีรอยยับแม้แต่รอยเดียว
“เสี่ยวชุนจื่อ…”