กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 กาลเวลาไม่เคยเอาชนะหลี่ฉางเซิง
ชั่วพริบตาเดียวก็สิบปีแล้ว
ใต้หล้าต้าเฉียนกำลังเปลี่ยนไป ยุทธภพกำลังเปลี่ยนไป แม้แต่เมืองเล็กใต้เชิงเขาสุสานหลวงก็ยังขยายออกไปหนึ่งรอบ ภัตตาคารที่เปิดใหม่เปลี่ยนเถ้าแก่ไปแล้วสามรอบ
มีเพียงเรือนเล็กบนยอดเขาสุสานหลวงแห่งนี้ ที่ดูราวกับถูกกาลเวลาลืมทิ้งไว้ในซอกมุม
เข้าหนาวนานแล้ว ลมหนาวหวีดหวิวพัดผ่านยอดไม้โล้น เปล่งเสียงอืออึงราวเสียงสะอื้น
หลี่ฉางเซิงนั่งอยู่ในลานบ้าน มือถือถ้วยชาร้อน มองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายเต็มฟ้า ใจลอย
ห้าสิบแปดปีแล้ว
หากเป็นมนุษย์ปุถุชนทั่วไป ถึงวัยที่รู้แจ้งลิขิตสวรรค์เช่นนี้ ย่อมสองขมับผมหงอก ร่างกายค่อมงอ เรียกได้ว่าเท้าข้างหนึ่งก้าวเข้าไปในแผ่นโลงศพแล้ว
แต่หลี่ฉางเซิงก้มลงมองใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในน้ำชา