กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 ออกไปครานี้คือยุทธภพ
หัวไชเท้าในแปลงผักงอกงามน่าชื่นใจ
แม้หิมะหนักจะปิดล้อมภูเขา แต่บนผืนดินผืนนี้ของหลี่ฉางเซิงที่ค่ายกลรวบรวมวิญญาณหล่อเลี้ยงไว้ ผักต่าง ๆ ก็ยังเขียวชอุ่ม ผิดแผกจากภาพเหี่ยวแห้งรอบข้างอย่างสิ้นเชิง
“เจ้าก็เป็นแรงงานอยู่ที่นี่กว่าสิบปีแล้ว อยากไปก็ไปเถิด”
หลี่ฉางเซิงไม่ได้มองหวานหว่าน หากย่อตัวลงอย่างคล่องแคล่ว ถอนวัชพืชออกสองสามต้น แล้วคว้าปุ๋ยที่ทำเองขึ้นมาหนึ่งกำมือโปรยลงในดิน
แผ่นหลังที่เคยตั้งตรงของหวานหว่านแข็งทื่อขึ้นมาทันที
จดหมายในมือนาง ในชั่วพริบตานั้นก็ถูกปราณแข็งแกร่งที่ล้นออกมาจากปลายนิ้วสั่นจนแตกเป็นผง ปลิวฟุ้งไปพร้อมเกล็ดหิมะ
“คุณชาย……”