เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 ความรู้สึกโดดเดี่ยว
หวานหวานจากไปแล้ว หญิงอสูรแห่งนิกายมารผู้ที่มักสวมชุดสีแดง กระโดดโลดเต้นอยู่ในท่ามกลางหิมะราวกับเปลวเพลิงก้อนหนึ่ง จากไปแล้ว
กองหิมะที่ยังกวาดไม่เสร็จในลานบ้าน ยังคงกองอยู่อย่างโดดเดี่ยวตรงมุมกำแพง
ปกติในเวลาเช่นนี้ นางคงบ่นไปว่า “มือของธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้มีไว้สังหารคน มิใช่มีไว้กวาดหิมะ” พลางกวาดหิมะจนสะอาดเอี่ยม แล้วก็ปั้นมนุษย์หิมะรูปร่างแปลกประหลาดขึ้นมาขู่จ้าวกงกง
ยามนี้ มีเพียงเสียงลม
“ฮู้——ฮู้——”
ลมเล็ดลอดผ่านช่องหว่างต้นสน ส่งเสียงราวกับเสียงสะอื้น
หลี่ฉางเซิงยืนอยู่ใต้ชายคา มือถือไม้กวาดด้ามที่ถูกขัดจนขึ้นเงา
เขามองแปลงผักแวบหนึ่ง แล้วก็มองประตูห้องครัวที่ปิดสนิทอีกแวบ
แต่ก่อนในเวลาเช่นนี้ น่าจะมีกลิ่นหอมของบะหมี่น้ำมันต้นหอมลอยออกมาจากห้องครัวแล้ว