เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ฝันร้ายรุมเร้า จัดขบวนเสด็จสุสานหลวง
พระราชวังต้าเฉียน ตำหนักบำรุงใจ
กลิ่นยาอันเข้มข้นผสมกับกลิ่นเน่าเปื่อยอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้ใกล้ตาย คละคลุ้งไปทั่วโถงใหญ่ แม้จะจุดเครื่องหอมอำพันมังกรราคาแพงที่สุดไว้ ก็ยังกลบกลิ่น “กลิ่นตาย” นั้นไม่มิด
ม่านห้อยต่ำ เปลวเทียนไหวระริก ฉายเงาในโถงให้ยืดยาวสลับหดสั้น
“ไม่…อย่าเข้ามานะ!”
“ฉางเซิง… เจ้าอย่ามองเรา! อย่ามองเราด้วยสายตาแบบนั้น!”
บนพระแท่นบรรทมมังกรส่งเสียงคำรามแหบพร่าอันน่าสังเวชออกมา
ขันทีน้อยที่เฝ้าอยู่ข้างพระแท่นตกใจตัวสั่นเทิ้ม รีบคุกเข่าลงกับพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
บนพระแท่นบรรทมมังกร หลี่ฉางจื้อ ฮ่องเต้ผู้เคยหยิ่งผยองไร้ใครเทียบ ผู้กุมใต้หล้ามาสามสิบปี บัดนี้ราวกับสัตว์ร้ายใกล้ตาย กระเสือกกระสนอย่างบ้าคลั่งอยู่ใต้ผ้าห่มไหม
สองมือของเขาไขว่คว้าอย่างไร้ทิศทางกลางอากาศ ราวกับอยากคว้าเศษฟางแห่งชีวิตไว้ ราวกับกำลังขับไล่บางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งมองไม่เห็น