กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ไร้พิษใดบุกเบียน ยังเป็นคนอยู่หรือ
เหล่าองครักษ์เสื้อแพรที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี บัดนี้ต่างราวกับถูกสกัดจุดชีพจร ลูกตาเบิกกว้างกลมโต จ้องมองหลี่ฉางเซิงเขม็ง
หากสายตาฆ่าคนได้ ยามนี้หลี่ฉางเซิงคงถูกเฉือนเนื้อพันครั้งแล่หมื่นคราไปแล้ว
น่าเสียดายที่สายตาทำไม่ได้
ทว่าสุราพิษทำได้
แต่ปัญหาก็คือ สุราพิษดูเหมือนจะฆ่าเขาไม่ตายเช่นกัน
มือของหวังกงกงเริ่มสั่นเทา
กาสุราและจอกสุราบนถาดส่งเสียงกระทบกันแผ่วเบาตามแรงสั่นของเขา
“กริ๊ง ๆ… แกร๊ง ๆ…”
บนหน้าผากของหวังกงกงมีเหงื่อเย็นผุดซึม ไหลรินลงมาตามใบหน้าชราที่โบกแป้งชาดหนาเตอะ ชะจนเกิดเป็นรอยร่องสายแล้วสายเล่า ดูชวนขันและน่าหวาดผวาไปพร้อมกัน