กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348
ด้วยคำปลอบโยนจากเย่หลีและคำรับรองจากลู่หยาน อารมณ์ของหร่วนซิงเหยาก็ดีขึ้นมาก
กิจการของโรงเตี๊ยมยังคงเงียบเหงาเช่นเดิม
ลู่หยานกลับไม่ได้ร้อนใจ ขอเพียงกิจการส่งอาหารทางอำเภอซงหยางยังดำเนินต่อไป สถานการณ์ของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ก็ยังไม่ถึงขั้นย่ำแย่เกินไปนัก
วันนี้ ขณะที่ลู่หยานกำลังเตะบอลกับเนี่ยซ่านและคนอื่น ๆ พลันมองเห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้จากระยะไกล
ลู่หยานรู้สึกยินดีขึ้นมาทันที
เวลานี้ใกล้พลบค่ำแล้ว หากมีคนเดินทางผ่านมาตอนนี้ โอกาสที่จะรั้งพวกเขาไว้ให้พักค้างคืนในโรงเตี๊ยมย่อมมีไม่น้อย
"คนกลุ่มนี้มีอย่างน้อยยี่สิบกว่าคน หากสามารถรั้งพวกเขาไว้ให้พักค้างคืนได้ ก็จะมีรายได้ก้อนโตอีกก้อนหนึ่ง"
ลู่หยานแอบยินดีอยู่ในใจ