กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349
ลู่หยานไม่ได้รู้สึกประหลาดใจกับคำชมของเสวี่ยเฉิงเจ๋อแม้แต่น้อย
หลังจากยกระดับฝีมือการทำอาหารของเสวี่ยเทาขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว อย่าว่าแต่เสวี่ยเทาเลย ต่อให้เป็นองค์หญิงสามที่ได้เสวยอาหารเลิศรสจากห้องเครื่องทุกวัน ลู่หยานก็มั่นใจว่าสามารถทำให้นางรับประทานจนติดใจได้
"เช่นนั้น นายอำเภอเสวี่ยก็รับประทานให้มากหน่อยเถิด"
"อืม"
เสวี่ยเฉิงเจ๋อพยักหน้า ความเร็วในการคีบอาหารของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
ส่วนลู่หยานก็กลับไปอยู่หลังเคาน์เตอร์ ไม่เข้าไปรบกวนเสวี่ยเฉิงเจ๋อและคนอื่น ๆ รับประทานอาหารอีก
เขาปรารถนาให้เสวี่ยเฉิงเจ๋อและพวกพ้องรับประทานกันให้มากที่สุด เพราะยิ่งพวกเขากินมากเท่าไร เขาก็ยิ่งหาเงินได้มากเท่านั้น