กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238
"เนื้อนี่อร่อยชะมัด!"
"เห็ดหอมผัดนี่หอมขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?"
"อย่าแย่งกันสิ! ชิ้นนี้ข้าเล็งไว้ก่อนแล้ว!"
"ข้ายังอยากกินอีกชาม!"
...
หลิวซวินและพวกพ้องถูกฝีมือการทำอาหารของเสวี่ยเทาพิชิตใจอย่างรวดเร็ว แต่ละคนกลายเป็นนักกินตัวยง ก้มหน้าก้มตากินกันอย่างเอาเป็นเอาตาย แทบจะลงไม้ลงมือแย่งชิงกันอยู่แล้ว
ทหารกององครักษ์ก็เป็นทหารเหมือนกัน!
ทหารส่วนใหญ่ในโลกนี้ล้วนเป็นพวกหยาบกระด้าง ไม่เคยร่ำเรียนหนังสือ รู้จักตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัว ทั้งยังไม่เข้าใจธรรมเนียมมารยาทหรือวัฒนธรรมอันใด เรื่องที่พวกเขากินไปกินมาแล้วแย่งอาหารกันเช่นนี้ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดแต่อย่างใด
ลู่หยานยิ้ม แต่ไม่ได้เอ่ยอะไร