เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237
โรงเตี๊ยมแห่งนี้ ซูติ้งซานเคยเข้าพักมาแล้ว
แต่ถึงจะเป็นโรงเตี๊ยมระดับหรูหรา ห้องพักชั้นเลิศระดับสูงสุดก็ยังสู้ความสะดวกสบายของโรงเตี๊ยมลู่หยานแห่งนี้ไม่ได้
แม้จะพักผ่อนอยู่ที่นี่เพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น แต่หลังจากตื่นขึ้นมา ซูติ้งซานกลับรู้สึกปลอดโปร่งไปทั่วร่าง กระปรี้กระเปร่าอย่างยิ่ง ช่วงหลายวันมานี้ เขายุ่งอยู่กับงานภายในที่ว่าการจนเหน็ดเหนื่อยไปทั้งกายและใจ ทว่าเพียงได้นอนหลับที่นี่สักงีบ เมื่อตื่นขึ้นความเหนื่อยล้าก็พลันมลายหายไปจนหมดสิ้น ทั้งร่างยังรู้สึกสดชื่นมีชีวิตชีวาขึ้นมาก
เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นเพียงเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน
"ย่อมเป็นเช่นนั้น" ลู่หยานยิ้มบาง ๆ "โรงเตี๊ยมของข้ามีสุดยอดเคล็ดลับอยู่สองอย่าง นั่นคืออาหารกับห้องพัก ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้คุยโวเลยแม้แต่น้อย"