เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78
ลู่หยานยิ้มเบา ๆ ไม่ได้ใส่ใจอะไร
เวลานี้ หญิงสาวที่อุ้มพิณเดินเข้ามาเมื่อครู่ได้นั่งลงแล้ว นางดีสายพิณแผ่วเบา เสียงกังวานไพเราะดังขึ้น ทำให้บรรยากาศภายในห้องดูประณีตงดงามขึ้นไม่น้อย
ประตูห้องถูกเปิดออก สาวใช้ผู้หนึ่งถือถาดเดินเข้ามา บนนั้นวางอาหารไว้สองสามอย่าง พร้อมด้วยสุราหนึ่งกา
"ลองชิมดู อาหารของหอชุนเยว่รสชาติไม่เลวเลย" เจ้าตงหมิงกล่าว "แน่นอนว่าเทียบกับอาหารในโรงเตี๊ยมของเจ้าแล้ว คงด้อยกว่าอยู่มากโข"
"คุณชายลู่เป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมหรือ" ชุนเถาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
"อืม" ลู่หยานพยักหน้ารับ
"โรงเตี๊ยมของเขามิใช่โรงเตี๊ยมธรรมดานะ" เจ้าตงหมิงหัวเราะ "ข้ากล้าพูดเลยว่าโรงเตี๊ยมของพี่ลู่ ทั่วทั้งต้าเฉียนหาแห่งที่สองไม่ได้แน่"
ชุนเถาและเซี่ยเหมยได้ยินดังนั้น สีหน้าปรากฏแววประหลาดใจ