กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79
"เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าละเอียดลออขนาดนั้น"
"ได้ยินแม่นางเย่กล่าวมาน่ะสิ" เจ้าตงหมิงเอ่ย "ข้ากับแม่นางเย่รู้จักกันมานานแล้ว"
"เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงยังไม่ได้เป็นแขกคนสนิทของนางเล่า"
"ไม่เคยเลยสักครั้ง" เจ้าตงหมิงส่ายหน้า "ข้าคิดว่านางน่าจะชื่นชอบพวกยอดปราชญ์กวีมากกว่า"
เวลานั้น เสียงพิณก็ดังขึ้น ทั้งสองจึงหยุดบทสนทนาลง
หลังจากฟังอยู่ครู่หนึ่ง ลู่หยานก็รู้สึกว่าคำประเมินของเจ้าตงหมิงที่มีต่อแม่นางเย่เมื่อครู่น่าจะไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย แม่นางเย่ผู้นี้มีฝีมือในการบรรเลงพิณสูงส่งจริงๆ เสียงพิณของนางคล้ายกับมีพลังในการเยียวยาจิตใจผู้คน สามารถทำให้จิตใจสงบลงได้ราวกับว่าตนเองกำลังอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ และทำให้ร่างกายและจิตใจทั้งหมดผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง