กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวซิ่วเหวินตาเป็นประกาย “มีอะไรหรือ? พูดมาได้เลย!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “สัปดาห์หน้าฉันต้องไปต่างเมืองเพื่อรักษาคนไข้ อยากรบกวนพี่สะใภ้ซิ่วเหวินช่วยดูแลชูอีและสืออีให้หน่อย”
“เรื่องดูแลเด็กมีป้าหยางอยู่แล้ว คุณแค่ช่วยให้นมพวกเขาก็พอ ถึงตอนนั้นฉันจะจ่ายค่าตอบแทนให้ เพราะตอนที่ให้นมเด็กสองคนนั้นของบ้านฉัน ก็จะให้นมเสี่ยวโยวไปด้วย พอป้ากุ้ยเฟินเห็นว่าได้รับค่าตอบแทน ก็คงไม่ถือสาอะไร แถมบางทีอาจคิดว่าตัวเองได้เปรียบด้วยซ้ำ”
เธอจงใจพูดเสียงเบา เพราะรู้ว่าจ้าวซิ่วเหวินเป็นคนขี้อาย กลัวอีกฝ่ายจะรู้สึกกระอักกระอ่วน