กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังหย่งเสนอตัวขึ้นมา “พี่สะใภ้ ดึกมากแล้ว ไม่งั้นพี่กลับไปกับผู้บังคับกองพันซุนและคนอื่น ๆ ก่อนดีไหม ฉันจะเฝ้าอยู่ที่นี่เอง”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยส่ายหน้า “ไม่ต้อง ทุกคนกลับไปเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องฝึกกันอีก ฉันอยู่ที่นี่เองได้”
“เธอเนี่ยนะ เธอจะดูแลกู้จวินได้ดีหรือ?”
เสิ่นอิ๋นฮวากวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจดเท้าอย่างเย็นชา พลางกอดอก “เรื่องที่เป็นมืออาชีพก็ควรให้มืออาชีพจัดการ ฉันเป็นหมอ ให้ฉันดูแลคนไข้เอง พวกคุณกลับไปกันให้หมด”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยขมวดคิ้วมองเธอ “หมอเสิ่น คุณจะดูแลกู้จวินในฐานะอะไร?”
ใบหน้าเสิ่นอิ๋นฮวาซีดลงเล็กน้อย แต่ยังตอบอย่างชอบธรรม “แน่นอนว่าในฐานะหมอ!”
“แต่แพทย์ประจำตัวของกู้จวินคือหมอจาง”