กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกับกู้จวินจัดการธุระในมือของตนเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงเดินทางมาที่โรงพยาบาลทหารกลาง
ตอนนั้นการผ่าตัดยังไม่เริ่ม ซ่งเสี่ยวซีเห็นอวิ๋นซุ่ยซุ่ย ดวงตาก็พลันเป็นประกาย “น้าอวิ๋น!”
เมื่อเห็นลูกชายที่ทำตัวห่างเหินกับตนในทุกเรื่องกลับสนิทสนมกับคนนอกที่เพิ่งพบกันเพียงครั้งเดียว ซ่งหยวนก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง
เหอเยี่ยนเห็นดังนั้น จึงยุแยงอย่างแนบเนียน “ฉันเห็นเธอวุ่นวายช่วยเหลืออยู่ตั้งนาน ยังคิดว่าเสี่ยวซีเป็นเด็กเย็นชาเสียอีก ที่แท้เขามีปมในใจกับพวกเราแล้ว ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเองที่สอนเทียนเฉิงได้ไม่ดี ทำให้เสี่ยวซีต้องได้รับความไม่เป็นธรรม!”
ซ่งหยวนปรายตามองเธอ สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้รับคำพูดของเธอ