กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เพราะอวิ๋นเฟิงบอกว่า พี่สาวคนโตของเขาบอกเขาว่าเป็นฉันที่บีบบังคับให้พี่สาวคนโตลงชนบท เขาไม่อยากให้อวิ๋นอิงลงชนบท ตัวเขาเองก็ไม่อยากไป ดังนั้นคนที่ควรไปก็คือฉัน”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยพยักหน้าอย่างจริงจัง “ฉันก็คิดว่าเขาพูดถูก”
ชั่วพริบตา สีหน้าของอวิ๋นเฟิงก็ราวกับบิดามารดาเสียชีวิต
สีหน้าของอวิ๋นเจี้ยนจงดำคล้ำราวกับก้นหม้อ เขามองลูกชายด้วยสายตาเย็นชา “แกแน่ใจหรือว่าพี่สาวคนโตเป็นคนบอกแกว่า ซุ่ยซุ่ยบีบบังคับให้เธอลงชนบท?”
ปกติอวิ๋นเฟิงหวาดกลัวพ่อของเขามาก แต่เพื่อพี่สาวคนโต เขายังคงเชิดคอพูดว่า “อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกล้าทำเรื่องไร้คุณธรรมแบบนี้ ก็ต้องกล้ายอมรับ!”
“ไม่มีทาง! พ่อ ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเด็ดขาด!”