กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยแค่นเสียงเบา ๆ ทำเป็นมองไม่เห็น แล้วเดินออกไปตามลำพัง
แต่กลับได้ยินคนคนนั้นตะโกนอย่างหาเรื่องว่า “เฮ้! ตาบอดหรือไง มองไม่เห็นฉันหรือ?”
น้ำเสียงของเขาราวกับมีใครติดหนี้เขาอยู่ 8,000,000 หยวน
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยมองใบหน้าที่คล้ายกับเธออยู่สามส่วน แล้วนึกถึงชาติก่อนที่เขาเข้าข้างแม่ลูกตระกูลหลินในทุกเรื่อง อารมณ์ของเธอจึงยิ่งแย่ลง
เธอสวนกลับทันทีว่า “คุณเป็นบุคคลสำคัญอะไรนักหนา ถึงต้องให้พี่สาวอย่างฉันเป็นฝ่ายทักก่อน?”
อวิ๋นเฟิงถูกสวนจนพูดไม่ออก ก่อนจะโมโหกลบเกลื่อนความอับอาย “ดูนิสัยแย่ ๆ ของเธอสิ! ไม่มีใครชอบแบบนี้ ถึงได้แต่งงานไม่ออก!”
“แค่คุณเนี่ยนะ ยังมีสิทธิ์ให้ฉันเอาใจ?”