บทที่ 83

บทที่ 83

ให้ตายเถอะ เกือบจะพลั้งมือทำร้ายพวกเดียวกันเองเสียแล้ว

ฉู่อี้อานเห็นลู่ชิงเยวียนกลับมา ก็มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย "อาจารย์ลู่ มีทั้งหมดสี่คนค่ะ สี่คนนั้นถูกฉันตีจนหมอบไปสองคนแล้ว ส่วนอีกสองคนยังอยู่ในบ้าน"

"ฉันรู้ ถอยไป เปิดไฟซะ"

อาจารย์ลู่เป็นคนจริงไม่เน้นคำพูด ร่างสูงโปร่งหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรยืนอยู่กลางห้องใต้ดินเฉย ๆ โดยที่ยังไม่ได้ทำอะไร ก็สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับอีกสองคนที่เหลือแล้ว

ฉู่อี้อานเปิดไฟขึ้น มองเห็นชายที่เหลืออีกสองคนกำลังซบตัวอยู่ตรงมุมห้อง

ตอนที่พวกเขาเห็นห้องใต้ดินก็ต้องตกใจกับสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันข้างใน โดยเฉพาะตอนที่เห็นกล่องน้ำดื่มบรรจุขวดที่วางกองอยู่ข้างผนัง จนแทบละสายตาไปไม่ได้