บทที่ 82

บทที่ 82

การอยู่แต่ในห้องใต้ดินนั้นเย็นสบายจริง ๆ แต่ก็ทำให้เธออดเป็นห่วงลู่ชิงเยวียนที่อยู่ข้างบนไม่ได้เช่นกัน

ยามค่ำคืน

ชั้นบนมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง แค่ฟังก็รู้ว่ามีคนบุกเข้ามาในบ้านของพวกเขาอีกแล้ว

ฉู่อี้อานเปิดดวงไฟดวงเล็กไว้ในห้องใต้ดิน พอได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอก อารมณ์ของเธอก็จะพลอยตึงเครียดไปตามเสียงเหล่านี้ ความตึงเครียดนี้ดำเนินมาจนถึงช่วงดึกสงัด อยู่ ๆ เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าหีบสมบัติของเธอยังมีสิทธิ์สุ่มรางวัลที่ยังไม่ได้ใช้อยู่

ในวันที่สิบหกของเกม สกิลเสกจากความว่างของหีบสมบัติสามารถใช้งานได้แล้ว

หลังจากเป็นลมแดด เธอก็ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

โชคดีที่ตอนนี้จำขึ้นมาได้ เธอรีบเอาหีบสมบัติออกมาทันที

【ลูกเกระมือถือไม่ทราบที่มา】