บทที่ 5

บทที่ 5

ฉู่อี้อานกุมสิ่งของที่มีน้ำหนักมากชิ้นนี้ไว้ นี่โชคดีกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งสองร้อยล้านเสียอีกไม่ใช่หรือ?! เธออดไม่ได้ที่จะสวมกอดเจ้าสิ่งนี้แล้วกอดจูบฟัดเหวี่ยงสองฟอด ความมั่นใจในการเอาชีวิตรอดพุ่งกระฉูดขึ้นเป็นเท่าตัวทันที

ช่วงเวลาที่หยิบปืนพกออกมา แสงสว่างบนหีบก็จางหายไป กลายเป็นหีบเปล่า

เธอเริ่มหยิบสิ่งของใส่เข้าไปในหีบเปล่า อาหารและน้ำเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งยวด แน่นอนว่าเก็บของเท่าที่ใส่ได้ลงไปจนหมด แต่กระนั้นข้างในก็ยังมีพื้นที่เหลืออยู่อีกพอสมควร

เธอเดินหาดูในห้องพัก จากลิ้นชักของเพื่อนร่วมห้องเธอพบพลาสเตอร์ยาและแคปซูลยาเพนิซิลลิน

รวมถึงผ้าอนามัย

ผ้าอนามัยจำเป็นต้องใช้ไหมนะ?

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หยิบมันใส่เข้าไปด้วย