กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เรื่องนี้จัดการได้ไม่ยาก ปล่อยให้พวกมันก่อความวุ่นวายไป ใช้ความสงบนิ่งสยบการเคลื่อนไหว รออีกไม่กี่วัน เมื่อผู้คนเหน็ดเหนื่อย ก็ก่อความวุ่นวายต่อไม่ไหวแล้ว จากนั้นค่อยประหารคนหนึ่งเพื่อข่มขวัญร้อยคน ทำให้พวกมันหวาดกลัวเสียหน่อย ผู้คนก็จะสลายตัวไปเอง”
ฮองเฮาไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า นับตั้งแต่วันที่นางขี่อยู่บนใบหน้าของฮ่องเต้เซวียนเหวินแล้วปัสสาวะรด นางก็ไม่เคยหลับอย่างสงบแม้แต่วันเดียว
เพื่อบดบังสายตาผู้คน นางจึงร้องไห้ไว้อาลัยทุกวัน คุกเข่าครั้งหนึ่งนานหลายชั่วยาม ผ่านไปกว่าสิบวัน ร่างกายของนางก็ผ่ายผอมลงไปมาก