เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อ๋องอิงฝังโครงกระดูกเสร็จแล้ว ก็ถอดทั้งเสื้อผ้าและรองเท้ากระโดดลงแม่น้ำไปอาบน้ำ
ตาข่ายที่เขาโยนลงน้ำกลับจับปลาได้โดยบังเอิญถึง 2 ตัว แต่ละตัวยาวราวครึ่งแขน
“ปลา มีปลา!” อ๋องอิงแกะปลาตัวหนึ่งออกจากตาข่าย ถือไว้ในมือแล้วโบกมือเรียกฮวาซูอย่างตื่นเต้น
ฮวาซูพบแปลงผักรกร้างแห่งหนึ่ง ผักปะปนอยู่กับวัชพืช ทั้งแห้งเหลืองและมีหนอนชอนไช มีเพียงต้นเก๋ากี้ต้นหนึ่งที่เติบโตได้ดี นางหักกิ่งเก๋ากี้มาหลายกิ่ง เด็ดใบออก แล้วนำไปล้างริมแม่น้ำ
ฮวาซูเงยหน้าขึ้น บุรุษรูปงามที่เพิ่งขึ้นจากน้ำช่างเจริญตายิ่งนัก ยิ่งบุรุษรูปงามผู้เต็มไปด้วยความเป็นเด็กเช่นนี้ ก็ยิ่งทำให้ผู้คนอดสงสารเอ็นดูไม่ได้
นางเย้าแหย่ “หากไม่รู้เรื่อง คงนึกว่าท่านยึดเมืองได้เสียอีก”
นางไม่รู้เลยว่า ขณะกล่าวประโยคนี้ หางตาและมุมปากของนางล้วนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม