เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่หมิงกระชากปากถุงป่านออก เผยให้เห็นตั้งแต่เท้าจรดศีรษะของสตรีร่างเล็กบอบบางผู้หนึ่ง เสื้อผ้าของนางยุ่งเหยิงและเปียกโชกไปทั้งร่าง
เมื่อฮวาซูมองเห็นชัดว่าเป็นผู้ใดก็ถึงกับตกตะลึง นางไม่มีเวลาคิดให้มาก รีบถอดเสื้อคลุมแขนกว้างสีเขียวหินของตนออกมาห่อร่างอีกฝ่ายไว้
ยามนี้มวยผมของฮวาเหยียนเอียงกระเท่เร่ รองเท้าหลุดไปข้างหนึ่ง นางนอนคว่ำอยู่บนพื้น ไออย่างรุนแรงและสำรอกน้ำออกมาหลายอึก
หลังตั้งสติจากความหวาดผวาได้ในที่สุด และสัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงรอบกาย นางก็ทั้งอับอายทั้งคับแค้นจนแทบอยากตาย
นางไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดเรื่องราวจึงกลายเป็นเช่นนี้
ผู้คนที่มามุงดูมีไม่น้อย
แขกบุรุษที่วิ่งมาได้เร็วพอดีเห็นภาพโหวลู่ลากถุงป่านขึ้นจากฝั่ง
รูม่านตาของทุกคนหดเล็กลงพร้อมกัน
มิใช่มีคนตกน้ำหรอกหรือ?