กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฮวาเหยียนถูกพูดแทงใจดำ ใบหน้างดงามพลันขึ้นสีแดง “ข้ามาแทนพี่หญิงถามสักคำ แขกฝ่ายบุรุษมากันครบแล้วหรือยัง หากคนมาครบก็ควรยกสำรับได้แล้ว”
ข้ออ้างช่างน่าเขลา ลู่จื่อมองสีหน้าของนางก็เข้าใจได้ทันที อีกฝ่ายมีใจให้พี่ชายของตน
นางหัวเราะเบา ๆ พลางคิดแผนขึ้นมาได้
เหตุใดไม่ให้ฮวาเหยียนลงมือก่อน แล้วลองหยั่งเชิงขีดจำกัดของพี่ชายดูเล่า?
หากเขายอมให้ฮวาเหยียนเข้าประตู นั่นก็หมายความว่านางใช้วิธีเดียวกันเกาะเกี่ยวอ๋องอิง พี่ชายย่อมต้องออกหน้าให้นางเป็นแน่
“พี่หญิงรอง เราต่างก็เป็นคนกันเอง ข้าจะไม่พูดอ้อมค้อม หากท่านชอบพี่ชายของข้า ข้ายินดีช่วยท่านสักแรง”
ฮวาเหยียนได้ยินเช่นนั้นก็สะท้าน นางเบิกตากว้างมองลู่จื่อ พยายามแยกแยะจากสีหน้าของนางว่าคำพูดนี้จริงหรือเท็จ