กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายลมเย็นสายหนึ่งพัดผ่านไป
สิ่งมีชีวิตทั้งปวงในป่าหลุมฟ้าต่างสั่นสะท้าน
ต่างพากันเงยหน้าขึ้นมอง หาที่มาของภัยอันไม่รู้จัก เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังเป็นระลอก เพียงหนึ่งลมหายใจก็ดังก้องขึ้นจากทุกมุม
ชางอู๋เลิกคิ้วเบาๆ ล็อกตำแหน่งหนึ่งไว้ “ใต้พื้นแถบนี้มีงูเหลือมพนาอาศัยอยู่ไม่น้อย ตั้งสติไว้ อย่าประมาท”
เจียงหยวนตกใจ ถามออกไปตามสัญชาตญาณ “พลังระดับไหน”
“ระดับสูง” ชางอู๋เอ่ยออกมาสองคำช้าๆ ตำแหน่งของป่าหลุมฟ้าไม่ใช่ที่ลับตาคน กองทัพเมืองทรายกวาดล้างภูเขาวาลา ย่อมไม่มีทางมองไม่เห็น สัตว์ร้ายระดับสูง แถมยังมีพืชมารที่รับมือยากอีกไม่น้อย ตอนหลี่เฉิงฟื้นตัว เหตุใดจึงไม่ลงมือ หรือว่าเพราะสู้ไม่ได้
ที่น่างุนงงยิ่งกว่าคือ—