กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมดี แดดสวย
ชางอู๋เงียบไม่พูด เจียงหยวนและคนอื่นๆ มองหน้ากัน แล้วพูดเบาๆ “พี่หยวน ตอนนี้ทำไงดี? มองลงไปจากหน้าผาไม่เห็นก้นเหว ฉันไม่กล้ากระโดดเลย กลัวว่ากระโดดลงไปจะเข้าไปอยู่ในปากงูยักษ์โดยตรง”
ไม่ได้ขี้ขลาดกลัวจนตัวสั่นสักหน่อย!
หลักการคือระวังตัวให้มาก รับผิดชอบต่อชีวิต
เจียงหยวนกระแอมเบาๆ เขาก็ไม่อยากกระโดดแต่ไม่กล้าพูด เพราะชางอู๋อยู่ข้างๆ
“ไปกันเถอะ! รอถามลวี่หลัวให้ชัดก่อนแล้วค่อยกลับมา” ชางอู๋ได้สติ สายตามองผ่านเจียงพ่าน การรับรู้ไม่เลว ห่างกันเป็นกิโลก็ยังยืนยันตัวตนวัวอสรพิษฟ้าครามได้ สัญชาตญาณไวขนาดนี้เก่งมาก! ฝึกอีกหน่อยคงเป็นหน่วยสอดแนมที่ดีมาก
เจียงหยวนดีใจ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ชางอู๋เลือกถอยจริงๆ เหรอ?”