กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันน่ะ ชอบกล้วยตานีจ้ะ!” เจียงหน่วนเอ่ยพลางยิ้ม ปล่อยปาจินในอ้อมแขน แล้วเงยหน้ามองไปข้างหน้า ที่ตรงนั้นมีบันไดสวรรค์ตั้งตระหง่าน ลำต้นตรงดิ่งทะลุเมฆ สี่ด้านไม่เห็นกิ่งก้าน ระหว่างชั้นเมฆที่ลอยไปมาพอมองเห็นสีเขียว ลำต้นแต่ละชั้นคดเคี้ยวราวกับทางเดินขรุขระสายเล็กๆ พันสานสลับกัน
ลวี่หลัวส่งเสียงร้องตวาดเบาๆ ราวกับตาข่ายสีเขียวพุ่งเข้าหาป่ากล้วย พอตกลงพื้นก็กลายเป็นพรมสีเขียวแผ่กระจายไปอย่างรวดเร็วสู่ต้นไม้ยักษ์กลางป่ากล้วย “เจียวเจียว——”
“เจียวเจียว เก็บเกี่ยวได้บ้างไหม?” ปาจินแยกจากเจียงหน่วน ในชั่วพริบตาก็คลายการจำแลงกาย ปรากฏร่างอันดุร้ายเข้าสู่สายตาทุกคน