กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผอ.เจียงยิ้มแห้งๆ ขนาดนี้แล้วยังนึกถึงเรื่องกินกันอีก ช่างทำให้หัวเราะก็ไม่ใช่ ร้องไห้ก็ไม่เชิง อมยิ้มเอ่ยว่า “ได้ ค่ำนี้ชวนเจียวเจียวมากินงานเลี้ยงอาหารทะเลด้วยกัน—”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
ลวี่หลัวดีใจจนสะบัดเถาวัลย์ไปมา
“เจียวเจียว ได้ยินไหม ฉันกับปาจินได้รู้จักเพื่อนที่ดีมากคนหนึ่ง—เจียงหน่วน บ้านของเธออยู่ที่ภูเขาวาลาเหมือนกัน” เถาวัลย์ของลวี่หลัวแนบติดพื้น ถ่ายทอดเสียงในใจ “ฝีมือทำอาหารของคุณปู่สุดยอดมาก เนื้อย่าง เครื่องดื่มสะระแหน่กับน้ำผลไม้ที่ท่านทำอร่อยสุดๆ”
เนี่ยลี่หยุดฝีเท้า เอ่ยเบาๆ “เธอ...กำลังอ้อนอยู่หรือเปล่า”