เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจียงหน่วนน้อย ดูผิดแล้ว! นี่ไม่ใช่ดวงอาทิตย์ แต่เป็นหินประกาย...” เจียวเจียวเดินเข้ามาช้าๆ ในผมเสียบปิ่นใบกล้วยตานีไว้เล่มหนึ่ง ราวกับเป็นใบกล้วยตานีแบบย่อส่วนของใบที่อยู่ใต้เท้าเจียงหน่วนและพวกพ้อง แสงเรืองไหวพริ้วเห็นแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ธรรมดา “หินประกาย คล้ายกับแร่ฮั่วเท่อกับแร่อ้ายซือที่พวกคุณรู้จัก มันสะสมพลังงานแล้วเปล่งแสงได้ สะดวกมาก ลวี่หลัวขุดมาจากส่วนลึกของเทือกเขาเมืองทราย สวยใช่ไหมล่ะ!”
เบาแผ่วอ่อนโยน ราวอยู่สุดขอบฟ้าแต่ก็ใกล้แค่ปลายจมูก ลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดพาความเย็นมาด้วย แต่กลับพัดเข้าไปในป่ากล้วยไม่ได้ ได้แต่กระหวัดเส้นผมสีเขียวทองที่ทิ้งตัวลงของเจียวเจียว เมื่อเงยตาขึ้นมองรอบด้าน การมีอยู่ของเจียวเจียวยังทำให้ตะลึงงันยิ่งกว่าภาพมหัศจรรย์ของป่ากล้วยเสียอีก