กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหน่วนพนมมือทั้งสองข้าง อธิษฐานต่อทะเลทรายอย่างจริงใจ มองดูของทะเลที่ร่วงลงมาจากฟ้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเบิกบาน “ฝนปลาร่วงจากฟ้า ขอบคุณของขวัญจากลวี่หลัว!”
ได้ยินเช่นนั้น
ทุกคนทั้งสองข้างพร้อมใจกันชะงัก
คำอธิษฐานนี้ทำใจแสบๆ อยู่ แต่ก็รู้สึกไม่เลว ของทะเลที่ร่วงลงมาจากฟ้ามีทั้งปลา หอย ผักทะเล ไม่จำกัดอยู่แค่พวกนั้น ทั้งสวยทั้งน่าเกลียด ต่างกันไปคนละแบบ ตอนนี้เจียงหน่วนรู้สึกขอบคุณตัวเองที่ไม่ได้สายตาสั้น
ถึงจะห่างกันหลายร้อยเมตร ก็ยังมองเห็นอาหารทะเลที่ตกอยู่บนหาดได้ชัดเจน นางสบตากับผอ.เจียง แล้วเริ่มคิดคำนวณงานเลี้ยงอาหารทะเลคืนนี้
“อือฮึ?” สีหน้าอิ่งชีเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหันข้างเอาร่างกายบังเฉิงหลิวกับเจียงหน่วนไว้ข้างหลัง จ้องมองป่าเขาไม่ไกลจากหาด