เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลอกตัวเองและผู้อื่น
“จริงนะ เจ้าอย่าเพิ่งไม่เชื่อสิ ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์บางคนถึงกับเลี้ยงลูกครึ่งปีศาจชั้นต่ำที่หน้าตาดีเอาไว้เป็นพิเศษด้วย”
จั๋วเจียงรู้สึกว่าคนที่พูดไม่หยุดอยู่ข้างหลังช่างน่ารำคาญเหลือเกิน จนเขาปวดหัวไปหมด
เขาชอบหลินอินหรือ?
แค่คิดถึงความเป็นไปได้นี้ จั๋วเจียงก็ขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม
จั๋วเจียงส่ายหน้า พยายามปัดความคิดประหลาด ๆ ที่ผุดขึ้นมาในหัวทิ้งไป
เขาจะไปชอบผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์อย่างหลินอินได้ยังไงกัน พ่อแม่และคนในเผ่าของเขาล้วนถูกผู้บำเพ็ญเพียรฆ่าตายทั้งนั้น
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่พอจวินหลินโจวพูดแทงใจขึ้นมา เขากลับรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก
“ข้าไม่ได้ชอบนางสักหน่อย แค่เมื่อก่อนนางเคยช่วยข้าไว้ ข้าเลยอยากตอบแทนนางให้เร็วที่สุด จะได้ชดใช้กรรมสัมพันธ์ระหว่างเราให้หมดก็เท่านั้น”