เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผีเสื้อนับหมื่นกระพือปีก
รอบด้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงพูดคุยของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่ดังเข้ามาในหู
“มีคนซุ่มโจมตี!”
หลินอินหันไปมองเซี่ยฉางฉินแวบหนึ่ง แววตาของนางสื่อความหมายได้ชัดเจนโดยไม่ต้องพูดอะไร
“พี่อิน ทำไมข้ารู้สึกว่ามันหนาว ๆ ยังไงก็ไม่รู้”
หลินจื่อหยวนยกมือถูแขนตัวเอง พอก้มลงก็สังเกตเห็นว่าบนใบหญ้ามีน้ำค้างแข็งเกาะอยู่บาง ๆ ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
“อาจารย์อา เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
เซวียเสี่ยวเสี่ยวเองก็ระวังตัวขึ้นมาทันที เดิมทีพวกเขาตั้งใจรอให้หมดเวลาแล้วค่อยถูกส่งออกจากเกาะ หรือว่าจะมีคนรอไม่ไหวจนลงมือก่อนแล้ว?
ต้นหญ้าและต้นไม้ที่เคยแห้งเหลืองเพราะถูกไอพิษกัดกร่อน ตอนนี้กลับกลายเป็นแท่งน้ำแข็งเรียงราย เพราะน้ำค้างแข็งประหลาดที่ปกคลุมอยู่
น้ำแข็งก่อตัวขึ้นใต้ฝ่าเท้า พันธนาการทุกคนให้อยู่กับที่