เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝนยามราตรีในภูเขาเมฆ
จิตสัมผัสของหลินอินพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง เห็นเกี้ยวหลังงามที่ประดับด้วยมังกรสี่ตัวพ่นมุกกำลังลอยลำอยู่กลางอากาศ
ร่างที่นั่งอยู่ในเกี้ยวนั้นก็คือ จวงอวี้เหยียน เจ้าเมืองเฟิงตูตัวจริง
แรงกดดันมหาศาลระดับขอบเขตก่อกำเนิดแผ่ซ่านลงมาจากเบื้องบน ผู้ฝึกวิถีภูตผีและผู้บำเพ็ญเพียรรอบ ๆ ต่างต้านทานไม่ไหว ทันใดนั้นขาของทุกคนก็อ่อนลงจนทรุดเข่าหมอบลงกับพื้น
ไม่ต้องพูดถึงเฉียวหลินและมู่เหย่า ทั้งคู่หมอบลงกับพื้นตามคนอื่น ๆ ส่วนเสิ่นสวินเจี้ยนก็พยายามฝืนทนอย่างยากลำบาก
ทว่าหลินอินกลับดูเป็นปกติโดยสิ้นเชิง เธอไม่ได้รับผลกระทบจากแรงกดดันนั้นเลย ร่างกายที่โปร่งเพรียวสง่างามของเธอดูโดดเด่นออกมาท่ามกลางฝูงชนอย่างเห็นได้ชัด
“โอ้... เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตก่อกำเนิดงั้นรึ?”