กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไร้ซึ่งเทคนิค แต่เน้นความรู้สึกล้วน ๆ
“หน้าตาฉันแบบนี้ ดูน่าเกลียดมากใช่ไหม”
เมิ่งฝูเซิงพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับไม่ได้รู้สึกด้อยค่าเพราะแผลเป็นอัปลักษณ์บนใบหน้านั้นเลย เขายังคงเปิดเผยใบหน้าส่วนนั้นให้ผู้อื่นเห็นอย่างไม่ปิดบัง
ส่วนใบหน้าอีกข้างที่ยังปกติดีนั้น ไม่รู้ว่าเขาไปทาอะไรไว้ จากที่เคยขาวผ่องกลับกลายเป็นสีเหลืองซีดและหยาบกร้าน
หลินอินทำได้เพียงใช้จิตสัมผัสรับรู้โครงหน้าของเขาเท่านั้น ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าในตอนนี้ได้
สรรพสิ่งล้วนไร้รูปลักษณ์ ความสวยงามหรือน่าเกลียดของคนเรา ไม่ได้วัดกันที่น้ำเสียงหรือรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียว
ลักษณะภายนอกล้วนเกิดขึ้นจากใจ