กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความเป็นเพื่อนหลายปีถือว่าจบสิ้นลงแล้ว
เมิ่งฝูเซิงกวาดสายตามองคนกลุ่มนั้นทีละคน พวกเขาแต่ละคนมีรูปร่างหน้าตาและบุคลิกโดดเด่นไม่ธรรมดา ดูท่าคงจะเป็นศิษย์จากสำนักใหญ่เหมือนกับหลินอิน
ส่วนเจียงหรงและคนอื่น ๆ เองก็กำลังมองสำรวจเมิ่งฝูเซิงอยู่เช่นกัน
คนผู้นี้มีรูปร่างสูงโปร่ง แม้จะสวมหน้ากากปิดบังไว้ครึ่งหนึ่ง แต่ก็ยังดูออกว่าเป็นชายหนุ่มที่สง่างามมาก
แถมที่เอวยังเหน็บขลุ่ยยาวสีเขียวดำไว้เลาหนึ่ง ยิ่งส่งเสริมให้เขามีท่วงท่าสง่าผึ่งผาย
ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมถึงเป็นชายบำเรอของจวงอวี้เหยียนได้
“แม่นางหลินอิน ข้าขอดูไอ้ป้ายบัญชานั่นหน่อยได้ไหม? ข้ายังไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนเลย”
เมื่อครู่พอได้ยินว่าหลินอินได้ป้ายบัญชามาแล้ว เมิ่งฝูเซิงก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา