เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พบเมิ่งฝูเซิงอีกครั้ง
จวงอวี้เหยียนเอนตัวพิงที่นั่งอย่างเกียจคร้าน สายตากวาดมองทุกการเคลื่อนไหวของผู้คนที่อยู่เบื้องล่าง
ทันใดนั้น ร่างสูงโปร่งสง่างามร่างหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของนาง
นางเกิดสนใจขึ้นมา จึงลุกจากที่นั่งแล้วเดินตรงไปหาชายคนนั้น
ชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเห็นชายกระโปรงสีม่วงสลับแดงปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน จึงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความงุนงง
จวงอวี้เหยียนเห็นว่าแม้เขาจะสวมหน้ากากปิดใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง แต่ก็ยังปิดบังความหล่อเหลาเอาไว้ไม่ได้ นางจึงรู้สึกถูกใจขึ้นมาทันที
“อืม~ คุณชายหน้าตาคล้ายคนรู้จักของข้าเลยนะ~”
น้ำเสียงดุดันของหญิงสาวเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นเสียงหวานใสขี้เล่นราวกับเด็กสาว
พูดจบ นางก็ก้มหน้าถือพัดกลม แล้วใช้มันแตะอกชายตรงหน้าเบา ๆ ด้วยท่าทางเขินอาย