กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นับว่าเป็นภาพงดงามภาพหนึ่ง
“นายท่าน ข้าพอจะสัมผัสได้ว่าทางตะวันออกเฉียงใต้กับตะวันตกเฉียงใต้ต่างก็มีร่องรอยของกลิ่นอายนั้นอยู่ แต่กลิ่นอายจางมาก ข้าเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ”
หลินอินเล่าเรื่องที่ได้รู้จากจื่อเฉินให้ทุกคนฟัง เจียงหรงได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า
“ทางตะวันออกเฉียงใต้ไม่ใช่ที่ที่พวกเราเพิ่งไปถึงหรอกหรือ ใจกลางเมืองเฟิงตูพอดี”
“หรือว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดจะอยู่ในเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ด้วย?”
ทุกคนพยายามนึกย้อนกลับไปว่าตอนนั้นมีใครแสดงท่าทางน่าสงสัยอยู่บ้าง แต่เพราะคนเยอะเกินไป พวกเขาจึงไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเป็นพิเศษ