กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เงยหน้าขึ้นมา
“เอาล่ะ ใกล้ถึงเวลาแล้ว”
เจียงหรงพูดเตือนขึ้นมาได้จังหวะพอดี เพื่อไม่ให้ทุกคนลืมว่าพวกเขายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการในครั้งนี้
ตอนนี้ใกล้จะถึงยามจื่อแล้ว ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิด มีพระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า แสงจันทร์ที่ส่องลงมาเย็นเยียบและหม่นหมอง
มู่เหย่าตกใจจนขยับเข้าไปหลบอยู่ข้างเจียงหรง ไม่กล้าเหลือบมองไปทั่ว ส่วนเฉียวหลินกลับทำเป็นไม่กลัว รวบรวมความกล้าเดินนำอยู่ข้างหน้า
พวกเขาออกจากเขตของผีสาวเมื่อครู่นี้ แล้วเดินทางต่อไปยังแม่น้ำยมโลก
เมื่อมาถึงแม่น้ำยมโลก เจียงหรงก็หยุดเดิน ก่อนหันไปพูดกับทุกคนว่า