เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้บำเพ็ญสายดนตรีทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
ต่อให้จะเป็นมอนสเตอร์ แต่ในเหวลึกที่ไร้แสงตะวันแห่งนี้ เลือดของพวกมันก็ยังคงอุ่นร้อน
หลินอินใช้กิ่งไม้รับมือกับพวกมอนสเตอร์พลางรอให้จิตสัมผัสฟื้นฟู
ความเร็วของนางรวดเร็วอย่างยิ่ง เพียงครู่เดียว ซากมอนสเตอร์รอบกายก็กองรวมกันจนกลายเป็นภูเขาลูกย่อม ๆ
หลินอินยืนนิ่งอยู่กับที่ รอให้พวกมันพุ่งเข้ามา ใครมานางก็ฆ่า ใครมาเป็นคู่ก็ฆ่าเป็นคู่
ตอนนี้ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิงเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ทั่วร่างอาบชุ่ม แววตาเย็นชา ราวกับเทพสงครามที่จุติมาจากขุมนรก
กิ่งไม้ท่อนยาวในมือของนางดูราวกับกระบี่เล่มคมที่เพิ่งชักออกจากฝัก เคลื่อนไหวไปตามการตวัดของนาง
ในทุกจังหวะที่กิ่งไม้เหวี่ยงออกไป มีคลื่นปราณแผ่ออกมาเบา ๆ หลินอินทำซ้ำท่าทางเดิมเช่นนี้มาไม่ต่ำกว่าพันครั้งแล้ว