กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความฝัน
พวงแก้มของนางยังแดงระเรื่อไม่จาง กลิ่นสุราวิญญาณเข้มข้นอบอวลอยู่ทั่วร่าง ดูยังไงก็เหมือนคนเมาไม่มีผิด
หลินอินยกมือนวดขมับ เมื่อครู่นี้นางเมาจริง ๆ
สุราวิญญาณชนิดนี้หมักบ่มมานานหลายปี เพียงดื่มไป 2 จอก นางก็เริ่มเวียนหัวตาลายแล้ว
นางแอบใช้ปราณวิญญาณธาตุไม้ขับฤทธิ์สุราออกจากร่างไปบางส่วน ไม่อย่างนั้นวันนี้คงเมาจนหมดสติคาโต๊ะงานเลี้ยงแน่
ร่างของฝูอวี้ปรากฏขึ้นตรงหน้า หลินอินไม่ทันตั้งตัวก็พุ่งเข้าไปชนอกที่แข็งแกร่งของเขาเต็ม ๆ
หลินอินเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง มองใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติของเขา ก่อนจะถามเสียงเบา
“เจ้าจำแลงร่างได้อีกแล้วหรือ?”
“อืม คราวนี้น่าจะอยู่ได้นานขึ้นอีกครึ่งชั่วยาม”
หลินอินยืนตัวตรงแล้วถอยห่างจากเขาเล็กน้อย