กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มิตรภาพของผู้มีคุณธรรม เรียบง่ายดุจสายน้ำ
“ไม่มีอะไรหรอก”
หลินอินหลุบแพขนตาลง ซ่อนความรู้สึกในใจเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน
“เมื่อครู่อาอินฝันหรือ?”
จู่ ๆ ฝูอวี้ก็ก้มตัวเข้ามาใกล้ แต่ยังเว้นระยะห่างจากนางพอสมควร
“ก็แค่ฝันเอง ใคร ๆ ก็ฝันกันทั้งนั้น”
นางเอื้อมมือไปเก็บน้ำปรุงหอมบนโต๊ะใส่ขวดให้เรียบร้อย กลิ่นหอมนี้เองที่เพิ่งก่อตัวขึ้นเมื่อครู่ ทำให้นางตกอยู่ในห้วงนิทรา แถมยัง...
พอนึกถึงภาพในความฝันขึ้นมา ตอนนี้หลินอินก็ไม่กล้าสบตาฝูอวี้อีกเลย
“แต่เมื่อครู่เจ้าละเมอเรียกชื่อข้าในฝัน หรือว่า...”
หลินอินใจเต้นระรัว รีบพูดขัดขึ้นมาทันที