กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หฺวาซวี่·“อาอิน มาหาข้าสิ”
ไอสีดำในกระจกค่อย ๆ จางหายไป ประกายแสงวูบหนึ่งผ่านตา เหวินเยว่รู้สึกมึนหัวขึ้นมาทันที ราวกับมีบางสิ่งอัดแน่นเข้ามาในสมอง
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เหวินเยว่เหลียวหลังกลับไปมองถังเสวี่ยเอ๋อร์และม่อหฺวายอี้ที่นอนอยู่ข้างหลังแวบหนึ่ง ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว
เขาต้องไปหาศิษย์น้องหญิง
ขุนนางภายนอกหากไม่ได้รับคำสั่งเรียกตัวย่อมเข้าวังไม่ได้ เหวินเยว่จึงทำได้เพียงยืนรออยู่หน้าประตูวัง
รายละเอียดบางอย่างที่เคยถูกมองข้ามเริ่มผุดขึ้นมาในความทรงจำ
มู่หรงเส้าอวี๋เองก็สูญเสียความทรงจำไปเหมือนกับทุกคน แล้วเหตุใดถึงต้องสั่งให้คนไปตามหากระจกบานนั้นด้วย?