เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮัวซวี่ · ข้าคือถังเสวี่ยเอ๋อร์ ไม่ใช่หลี่เยี่ยนเอ๋อร์
สามวันให้หลัง กั๋วกงโม่ใจอ่อนจนได้ เขาจึงปล่อยตัวม่อหวยอี้ออกจากห้องเก็บฟืน
สิ่งที่เขาทำเป็นอย่างแรกหลังจากออกมาคือตรงดิ่งไปที่ห้องเก็บฟืนเพื่อตามหาถังเสวี่ยเอ๋อร์
ถังเสวี่ยเอ๋อร์ถูกขังอยู่ในนั้นโดยไม่มีใครนำอาหารมาให้ นางหิวจนหน้ามืดตามัวและหมดแรงนอนฟุบอยู่กับพื้น
ภาพที่ม่อหวยอี้เห็นผ่านช่องประตูคือหญิงสาวในชุดกระโปรงสีขาวที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยคราบสกปรกกำลังนอนแผ่อย่างไร้เรี่ยวแรง
เขารู้สึกสงสารจับใจ จึงฉวยจังหวะที่ไม่มีใครอยู่แอบงัดกุญแจประตูช่วยนางออกมา
ถังเสวี่ยเอ๋อร์ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นอย่างอ่อนแรง เมื่อเห็นศิษย์พี่ที่คุ้นเคยตรงหน้า นางก็เอ่ยเรียกเบา ๆ
“ศิษย์พี่ม่อ...”
ม่อหวยอี้โอบกอดนางไว้พลางปัดผมที่ข้างหูให้อย่างทะนุถนอม